پسرم هدیه خدا

سلام دوستای گلم بالاخره بعد از 2 ماه و کلی تاخیر دوباره اومدم تو وبلاگ گل پسر. راستی یه خبر: در تاریخ 1391/09/11 وبلاگمون یه ساله شد.(البته با تاخیر این پست رو گذاشتم )   خیلی وقته از پسر گلم که حالا هم شیطنتاش زیاد شده،هم خیلی چیزا یاد گرفته نه مطلب گذاشتم و نه عکس.ولی قول میدم این دفتر خاطرات مجازی رو زود زود به روز کنم یا به قول نتیا " آپ " کنم.انشاالله.   خیلی چیزا واسه گفتن دارم،اینکه بالاخره گل پسری بعد از اینکه تونست به ترسش غلبه کنه تو 14 ماهگی راه افتاد و اینکه میتونه اسم مامانی و بابایی رو صدا بزنه از کی و چه طوری رو بعدا میگم.و خیلی چیزای دیگه... الان اینجا از گل پسری عکس ندارم ولی حتما عکسه...